Sunday، December 19، 2010

اورست

اورست
جبهه شمالی، مستقیم
چهل سال از اولین صعود اورست، بلندترین کوه زمین می گذرد. افراد بسیاری خواهند گفت که قله اورست جایی است که بیشتر از هر جای دیگر دوست دارند به آن برسند. حتی عشق قله های بی تفاوت هم می توانند اهمیت آن را بفهمند. این حس به قدری قویست که باعث می شود که بعضی از کوهنوردان آماده باشند تا تمام این کوه و بارگاه اصلی آن را تبدیل به زباله دانی از بسته ها، قوطی های غذا، شیشه، طناب، کپسول اکسیژن و چادرهایی کنند که هیچ گاه تجزیه نخواهند شد، بلکه فقط یخ می زنند و زیر برف مدفون می شوند و باز هم با وزش بادهای زمستانی سر از زیر یخ و برف بیرون می آورند.
ادامه...



* این فصل توسط آقای بهنام کاکاوند (behnamkakavand@gmail.com) ترجمه شده است. بار دیگر از ایشان کمال تشکر را دارم.




6 Comments:

At 8:28 AM, December 23, 2010, Anonymous ناشناس said...

mamnon va dasteton dard nakone.

 
At 12:27 AM, December 25, 2010, Anonymous تازه کار said...

اینها مجموعه جدیده استاد یا جدا از همن؟

 
At 12:11 PM, December 26, 2010, Anonymous ناشناس said...

گزارش حادثه ريزش بهمن در ارتفاعات پيرانشهر
http://boorjsina.blogspot.com/2010/12/blog-post_26.html

 
At 11:51 PM, December 26, 2010, Blogger رامين شجاعي said...

سلام آرش جان،
این ترجمه در ادامه همون مجموعه است.

 
At 1:33 PM, December 27, 2010, Blogger Behnam Kakavand said...

ممنون از شما
این فصل واقعا هیجان انگیز و اعجاب آور بود.

 
At 6:48 PM, December 28, 2010, Blogger رامين شجاعي said...

سلام بهنام جان،
باهات موافقم. "اورست" و "آناپورنا" هر دو شاهد بهترین صعودهای به روش سبکبار بودند که توی این کتاب توضیح داده شده.

 

ارسال يک نظر

<< Home